Sen Yoksun Ki

Sen Yoksun Ki

Gün çingeneler gibi göçebeydi ufukta,
Çimenler üzerinde yuvarlandığımız gün,
Akarsulardı gittikçe kararan boşlukta;
Sularda yüzünden yayılan tatlı bir hüzün..
Göğe sessizce yükselen ay on dördündeydi;
Gece akasya dalında asılı gölgeydi,
Bahtiyar başlarımız aynı penceredeydi!
Hala o penceredeyim, lakin sular ölgün;
Sen yoksun ki, vefasız, sularda ay görünsün…

Cahit Sıtkı Tarancı

Sosyal Medya da Paylaşmak İstermisiniz?

taner

Taner Temel HAKINDABEN KENDİ HALİMDE BİRİYİM YAZDIĞIMSÖZLER VE ŞİİRLER SİZLERİ HAYATA DAHAÇOK BAĞLAYA BİLMEK VE HAYATISEVDİRE BİLMEK İÇİN ÇABALIYORUM.. BUNU BAŞARA BİLİYORSAM NE MUTLU BANA Kİ İNSANLARIHAYATA BAĞLIYORUM.. SAYGILARIMLA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir