Küllenmiş Duygular

Kapanmaz yaraları sabırla kurutmuştum
Kazımıştım kalbimden, adını unutmuştum
Yaşıyordum, kendime göre bir yol tutmuştum

Bir gün rüyama girdi, gözleri dolu baktı
Yakma dedim, küllenmiş duygularımı yaktı.

Depreşmiş özlemiyle üzerime yürüdü
Ürperdim, sevgisiyle benliğimi bürüdü
Yalvardım, yapma diye, tuttu yerde sürüdü

Gözlerimden çığ gibi yaşlar içime aktı
Yakma dedim, küllenmiş duygularımı yaktı.

O an ıssız kalbime binlerce ok saplandı
Aklım, fikrim, iradem varlığıyla kaplandı
Yaşadığımız anlar içtimada toplandı

Uzattım ellerimi, ufuktan da uzaktı
Yakma dedim, küllenmiş duygularımı yaktı.

Zor kuruntu her zaman yaşadığım bu rüyâ
Dalmak istemiyorum, korktuğumdan, uykuya
Çoktan küstüm hayata, umutsuz yaşamaya

Yine terk etti, beni melül, mahzun bıraktı
Yakma dedim, küllenmiş duygularımı yaktı.

Abdulkadir Karaman

taner

Taner Temel HAKINDA BEN KENDİ HALİMDE BİRİYİM YAZDIĞIM SÖZLER VE ŞİİRLER SİZLERİ HAYATA DAHA ÇOK BAĞLAYA BİLMEK VE HAYATI SEVDİRE BİLMEK İÇİN ÇABALIYORUM.. BUNU BAŞARA BİLİYORSAM NE MUTLU BANA Kİ İNSANLARI HAYATA BAĞLIYORUM.. SAYGILARIMLA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir