Kırlara Veda

KIRLARA VEDA
Gözyaşlarının gücü vardı eskiden;
Irmak yüklü adamlardık tuz katarlarının ardınca giden,
Gölgemizde damlaların bıraktığı izlerden
Açılırdı hayal tuzur suda bukağısı çözülürken.
Utanır arınırdık şehirde fazla kalmak suçundan;
Akıl danışırdık yağmura: Nasıl döneriz
Evlerimize doğu yollarından;
Nasıl fener yapıp kemiklerimizden, tütsüleriz
Gecenin mor arılarını çıkınca kovanından?
Çoraksa gece: Saçlarda yıldız, gözlerde yine yağmur,
Sarı bir zaman dilimi gibi yanan fenerler
Mum yanar,yağ dolanır, mumyalar toprağı çamur,
Kanda yaralar gibi gülün ağrıttığı dikenler…
Ardımızda yoksul ve yerli bir söylenti,
Böyle yürürdük ateşli ekinler gibi menzilsiz.
Yoktu buğdaya un olmaktan ötesi;
Bulgur çeken kadınlardan doğduk ya biz,
Güneşi taşta sırmalayan o kırıntı bilgeleri,
Aya bakan sundurmalarda çatlak topuklu annelerimiz,
Sıcak bağımız, güleç mısırımız, dindar soğan tilmizleri,
O topuklar, ah o topuklar ve kerpici terk edişimiz…
Kızıl toprak ve iri saman, yani Allah’ın harcı
Gözyaşlarının gücüyle eskiden
Serin eviçlerinde sarı bir mahremlik sunardı,
Yağmur bir dua gibi geçerdi pencerelerden;
Yetim insan topağın vicdanıyla doyardı…
Demem o ki, Gözyaşlarının gücü vardı eskiden.

Adnan ÖZER

Sosyal Medya da Paylaşmak İstermisiniz?

taner

Taner Temel HAKINDABEN KENDİ HALİMDE BİRİYİM YAZDIĞIMSÖZLER VE ŞİİRLER SİZLERİ HAYATA DAHAÇOK BAĞLAYA BİLMEK VE HAYATISEVDİRE BİLMEK İÇİN ÇABALIYORUM.. BUNU BAŞARA BİLİYORSAM NE MUTLU BANA Kİ İNSANLARIHAYATA BAĞLIYORUM.. SAYGILARIMLA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir