Bu dünya Sultan Süleyman’a kalmamış;
Ama size kalacak
olur ya,Sultan Süleyman bilememiş işini;
Ama siz bileceksiniz.
Şöyle sizinle beraber üç beş kişi;
Öte yanı kör dövüşü.
Bir gün yaşamışsınız,ömrünüzde bereket;
Akşam olmuş kendiliğinden;
Bir konağınız var dayalı döşeli;
Kapıda arabanız, oda oda mutluluğunuz;
Kadehte kuş sütü var,tabakta minare gölgesi…
Biraz da aşk masalı ekleyin bu düzene,
Eklediniz mi?
Oh, yaşamak ne güzel şeymiş be!
Güzeldir tabii…
Şimdi bir de bir oda düşünün bakalım;
Halı, kilim hak getire.
Ekmeğin ,katığın lafı hiç edilmesin,
Otu ocağı bir kalem geçin;beş kişi uzanmış bir sedire,
Basıyorlar küfürü;
Kime?
Ne bileyim ben kime…
Bu oda niçin mi yoksul?
O beş kişi yoksul da onun için.
Bu bayların, bayanların derdi mi ne?
Ne olacak, memleketin derdi.
Peki ama, çaresi yok mu bu işin?
Ha şöyle, düşünmeye alışın biraz…

Metin Eloğlu

The post Zurnanın Zırt Dediği Yer appeared first on İsme Özel Şiir.