Eskimiş bir konsolun
Çatlak aynasında durmadan,
Bir buluttur mehtabı inatla kovalayan.
Bir hüznü yansıtan alnının ortasında,
Yüzün müdür acaba yolumu dolaştıran?
Acının bu solgun haritasında,
Kendime yeni duraklar bulduğum.
Ulaştığım issiz dağ doruklarında
Yüzün müdür hep sorular sorduğum,
Bakışının titrek aydınlığında?

Aslında ne bulunur bir gezginin yanında
Kendi yüzünden başka,
Hüzünle bileyen direncini.
Bir suyun ürpermiş aynasında
Apansız göz göze geldiğim.
Ayakları ayaklarıma bitişik
Kımıltısız bir gövdeyle rüzgârın sildiği.
Bir bulup bir kaybettiğim
Yani bir gezginin hep gittiği,
Senin yüzün benim yüzüm değil mi?

Metin Altıok

The post Yüzün appeared first on İsme Özel Şiir.

Benim kaderim bu,
Öylece karşına oturup seyrediyorum
Yüzünden geçen zamanları
Küçük bir çocuk olan yüzün

Annesinin kalbinin kapılarında kalmış
Kırgın düşlerinde sakladığın
İlk gençlik oluyor sonra yüzün öyle eksik,
öyle yarım kalmış büyümelerden durgun

Sevdayla ışıyan, çaresiz aşkların şiirlerinde
mısra mısra yaşlanan yüzün
Benim kaderim bu Öylece karşına oturup

Seyrediyorum zamanın içinden geçen yüzlerini
Bana sevdalı bir yüzün vardı eskiden
O şimdi yalnız içimde saklı

Cezmi Ersöz

The post Yüzün appeared first on İsme Özel Şiir.

Güz sabahı buğusunda bir
salkım üzüm mü avuçlarımdaki ne ?
Ay ışığı yansıyor yüzüne.
Ben böyle bulutsu yüzü, ben böyle ışıksı yüzü
Bir onyedi yaşındakinde gördüm,
Bir de şimdi düşümde.

Aziz Nesin

The post Yüzün appeared first on İsme Özel Şiir.