Yılların ağırlığı sırtında,
Mevsimliğinden soyunmuştur
Zemheri ayı.
Ellerinden,
Dışarı fışkıracak neredeyse
Damarlar ı.
Teselli hakkı da yok;
Hicaz Taksim yapan kemandan.
Kışın orta yerinde,
Nereden çıktı bu gün güneş.
Acımasızca,
Derilerini yüzüyor zaman.

Geceler,
Paslı bir kerpeten.
Asırlık çınar ağacının
Bir bir söküyor dişlerini.
Ürkek yavru serçe kuşun,
Kalmadı ağlayacak yeri.
Gün, bir sürü yeminlerini göndermiş,
Dönmeyecek gibi.
Anlaşılan, çok süre var sabaha.
Karman çorman umutlarımın
İntiharları bitmiyor,
Delik deşik rüyalarımda?

(10 Haziran 2011-9.şiir kitabımdan)

The post YALNIZ KALAN BİR ZEMHERİ HİKAYESİ appeared first on İsme Özel Şiir.