Sessizce uzar gider bu ağaçlar
Girer yavaşça bedenimize
İçimizden çekilen suyla
Ağız uçlarımızda, el ayamızda
Her öpüşte gül açan

Anlatma bana önce gözlerin
Vurmuş yüzüne yaprak gibi
Son nerede gördüysem seni
Toprak altında yürüyen kökler
Kımıldar yüreğin su çatlaması

Son nerede gördüysem seni
Durur orada akşamım, bir de dalların
Yalnızsan, ayırdıysan suda yüzcesini balığın
Gel hadi, değişmiş olsa da adın
Öyle yorgun, öyle eksiğim

Ateşe tuz serper gibi
Yağmura tohum tutar gibi yokluğun
Hüzün bir kayadır dip sularında
Zor olacak şimdi sevinci koymak
Çil basmış yüzüne günün

Özel Arabul

The post Yalnız Ağaç appeared first on İsme Özel Şiir.

Yollarda yalnız ağaçlar vardır
Hiç gördünüz mü
Bozkır ortasında
Nöbet bekler gibi
Üşür gibi
Bir arkadaş arar gibi
Dururlar

Yanından geçip gidersiniz
Bilmezsiniz
O sizi uğurlar

Sen benim yalnız ağacım oldun
Bozkırımda yeşilim
Ama ben
O eski ben değilim
Dallarına uzanamam

Seni seviyorum güzel ağaç
Ben kurur giderim
Sen olmasan

Oğuzkan Bölükbaşı

The post Yalnız Ağaç appeared first on İsme Özel Şiir.