Bırakın ince kavak seslerini şehrin içinde
Paralar yaşlı kızların koynunda yatarken
Bırakın köprülerin üstüne yağmur
Ve basma perdelerden lânet bize.
Şaşılacak bir dünyada yaşamaktı; öğrendik

Şimdi külçeler yüklüyüz şaşılacak bir biçimde
Külçeler yüklüyüz ve çıkmak istiyoruz yokuşu
Sokaklar gittikçe katı bizim adımlarımıza
Peşimizde bütün bahçeleri boşaltan ter kokusu
Yankımız soyunup sevap rahatlığı alınan yataklarda

Yürek elbet acıyor esvap değiştirirken
Bizden artık akması beklenilen kan da aktı
Kovulduk ölümün geniş resimlerinden.
Efsanelerden kovulduk Kan ve demir kelimeleri söyleyince
Elbiseler içindeyiz, şehrin içinde

Önümüz iliklenmiş, ayakkaplarımız bağlı
Kimsenin uykusunun fesleğen koktuğu yok
Altıkırkbeşte vapur ve sancı geç saatlerde
Eski savaşçılar vesair geçmiyor bulutlardan

Çiçek alıp eve götürüyoruz
Bunun bir delilik olduğunu bile bile
En ıssız duyguların ucunda karakollar
Asmaların altı tuzak ve tuzak caddelerde
Külçeler yüklüyüz, çıkmak istiyoruz yokuşu

Gözler kısılıp bakılıyor bize.
Biliniyor Bizim mahsustan yaşadığımız
Biliniyor Şarkıların sırası bizde
Biliniyor Hayat bizden razıdır
Biliniyor Otların sarardığı yerlerde güneş
Kurşunun değdiği tende heves kalmıştır.

İsmet Özel

The post Tahrik appeared first on İsme Özel Şiir.