The post Bendeki Kalbin appeared first on İsme Özel Şiir.

Bir deniz gecesinde unuttuğun şarkıyı
Kıyı kıyı topluyor hafızan
Masmavi göğün altında
Yıldız mahşeri
Dalga dalga açılan
Bulut bulut toplanan
Davut peygamberin olmalı
Şu duyduğun mezamir
Şu beyaz çıplak
Ölümü unutturan kadın
Aşkı bölüştüğümüz sofrada
Zeliha olmalı
Ben sevdiğim kitapları bitirdim
Her satırda seni görerek
Her yıldız bir şarkı söyledi
Her şarkıdan bir kalp ağrısı kaldı
Karanlıkta geçen gemiler gibi

Baki Süha EDİBOĞLU

The post Karanlıkta Geçen Gemiler appeared first on İsme Özel Şiir.

Sizin gibi Ölümü düşündüğüm çok olur
Hattâ düşlerimde öldüğüm bile
Bütün yürekler taş kesilmiş
Kendim ağlarım öldüğüme.
Şöyle iki yanı ağaçlı loş Uzun bir yol
Gide gide tükenmez Sonu deniz.
Sular birden görününce
Nasıl koşarım bilmezsiniz.
Kaçak ruhum denizde başı boş
Gövdem karanlık bir ormanda
Darağacında sallanır.
Kardeş balıklar acır halime
Uzaktan geçen gemilere seslenirim
Beni de alın, beni de alın
Düş içinde düş görürüm
Çoğu zaman sabahı beklemeden
Gerçektir öldüğüm.

Baki Süha EDİBOĞLU

The post Gerçektir Öldüğüm appeared first on İsme Özel Şiir.

Bir edayla bir cilveyle
Yüreğimi çeldi gitti.
Elim ayağım tutuldu
Bozuldum, o güldü gitti.
Tefe koydu sırlarımı
Sokak sokak çaldı gitti.
Saltanatım bitti artık
O yıktı, o sildi gitti.
Bir kuştu, belki bir ışık
Uçtu, göğü deldi gitti.
Zamandan mekandan öte
Gitmesini bildi gitti.
Gel desem gelmez ki gayri
Gelmezlere yeldi gitti.
Gördüğüm bir düşmüş meğer,
Bir sevdaymış geldi gitti?

BAHAETTİN KARAKOÇ

The post O Sevda Burada Bitti appeared first on İsme Özel Şiir.

Sevgi olmasa,
Üşürdüm kuyularda ey dost!
Karanlığın rüzgârı dalgalandıkça,
Sevgidir çoğaltan soyumuzu;
Sevgiliyi andıkça. Şiir olmasa,
Olur muydum sanki şimdi ben?
Geçmişin ve geleceğin dilidir şiir.
Ne zaman yakalasa beni içimden,
Nadide çiçeklerden bir iksir.
Umut olmasa,
Yürekte ne ışıyacaktı kandil kandil ?
O umutlar ki her zaman bir kutlu asa,
Yeşertir en çorak gönül topraklarını Çil çil! …
Düş olmasa,
Tükenir miydi hiç penceresiz geceler ?
Can kendini vururdu yokuşa,
Kilitli kapılar gibi Birbirine kilitlenirdi bilmeceler.
Hülyâ olmasa,
Ruh nasıl hicret ederdi tâ yıldızlara?
Şiir, düş, umut ve hülyâ
Bir sevgi oylumu mor menekşe;
Selâm kaleme, kâğıda.
Sabır olmasa,
Nasıl yumuşatacaktık ayrılığın kemiklerini ?
Hayatlarımızla bağlı olmasak toprağa,
Ezgilere karıştırıp kimyasını
Böylesine koklayabilir miydik çiçeklerini?
Hasat vaktidir şimdi,
Şiirin en güzel sabahı,
Sevginin ak topuklarını yüreğe vurduğu an,
Ne ışık, ne rüzgâr, ne de sular uyuyabilir artık;
Dipdiri bir medeniyettir kan ?

BAHAETTİN KARAKOÇ

The post Bir Sevgi Oylumu Mor Menekşe appeared first on İsme Özel Şiir.