Kaç kez çıktı ay, indi.
Uzakta şimdi.
Sarardı yaprak, kurudu dal
seni görmeyeli.

Uzaktasın şimdi.

Kaç kez geldi güz, geçti
sen olmayalı.
Burada şimdi.
Kızardı yaprak, kırıldı dal
senle dolmayalı.

Buradasın şimdi.

Şimdi:
tek bir kez daha çıkacak ay, inecek
sen gitmeden.
Uzaklaşacaksın.
Sararacak yaprak, kuruyacak dal
sen gidince.

Tek bir kez daha gelecek güz, geçecek
sen olmayınca.
Oradasın şimdi.
Kızaracak yaprak, kırılacak dal
sen yitince.

Yoksun şimdi.

Şimdi:
ne ay çıkıp iniyor
ne güz gelip geçiyor
sen olmayalı.
Sarı-kızıl yaprak
kuru-kırık dal
senle dolmayalı
yitiyor.

Şimdi
sen olmayalı
olmuyor.

Yoksun şimdi:
olmuyor.

Uzağımda gelişiyorsun:
işitiyor musun
şarkımı?

Yakınımda geçiyorsun:
işitiyor muyum
iniltini?

Bu sonsuz ses sürecek,
sürecek – gelmeyeceksin.
(Zonklayan yürek, titrek kalem.)
Bu sonsuz ses bitecek,
bitecek – yazılmayacaksın.

Bu acılı sevgi delecek,
delecek – ölmeyeceksin.
(Duran yürek, kırık kalem.)
Bu acılı sevgi ölecek,
ölecek – olmayacaksın.

Oruç Aruoba

The post Sen Gelmeyeli appeared first on İsme Özel Şiir.