Bir gün Sevgili Peygamber Efendimize bir Sahabi hanımından şikâyete gelir. “Benim hanımım misafiri sevmiyor. Bana bir tavsiyede bulunur musunuz Efendim?” der.
Efendimiz (sallallahü aleyhi vesellem); “Yarın size misafir olacağım. Hanımın, ben size girerken de baksın, çıkarken de baksın der.”
Sahabi hanımına efendimizin geleceğini müjdeler. Hanımı çok sevinir. Yalnız dışarıdan içeri girerken de çıkarken de bakmasını tembih eder ve hazırlıklarını yapar.
Ertesi gün olur. Efendimiz (sallallahü aleyhi vesellem) gelirken Pencereden bakınca ne görsün ki! Efendimiz gümüşten tepsi içinde, cennetten çeşit çeşit yiyecekleri de beraberinde getirmiş.
Efendimizi çok büyük bir sevinç içinde ağırladıktan, sonra Efendimiz yola koyulmuş. Sahabenin hanımı tekrar pencereden bakmış. Birde ne görsün ki! Getirdiği tepsinin içinde yılanlar çıyanlar akrepler böcekler doldurmuş geri gidiyor. Hemen beyine seslenmiş. Korku içinde anlatmış.
Sahabe efendimiz koşarak Efendimizin yanına sormaya gitmiş. Peygamber (sallallahü aleyhi vesellem) bu durum karşısında;
“Hanımına anlat. Misafirin güzelliği, yiyeceklerle ikramlarla bereketle gelir ve evden giderken bütün kötülükleri alır ve götürür.
Tepside gördüğü kötülükler, günahlar, kavgalar, dövüşler, böcekler yılanlar çiyanlar misafir ile çıkar ve gider eve huzur ve bereket gelir.
Misafir gelmeyen eve kavga, dövüş, huzursuzluk ve bereketsizlik, fakirlik baş gösterir.”

The post MİSAFİR’İN BEREKETİ appeared first on İsme Özel Şiir.