Tıka basa özlem dolu olsa da

Mektuba kalbimi koyamam

Oysa sizinle aramızda

Dağlar

Mavi ormanlar

Ve sabahı umutlara açılan geceler var…

Mektup mevsimidir artık

Başka öter dalda kuş

Güneşin doğuşu başkadır

Batışı bambaşka

Balık yüzmesini unutur

Palyaçolar ağlar

Sonra bütün renkler

Biraz daha siyaha kaçar…

Mektup mevsimidir artık

İklim şaşırır bu coğrafyada

Bir bakmışsın kar yağar

Bir bakmışsın

Güneş allı pullu gelinliği ile

Sonra bir sokak satıcısı gibi bağırır insan

Boş sayfalara

Boş duvarlara

“Nostaljici geldi hanım!”

Rahat bir nefes için

Tek bir nefes için

Alır başını gider insan

Çizgileri görmez

Çizgileri hiç görmez

Yalnızlığın gözü kördür

Mektup bekler insan

Mektup mevsimdir artık

Ellerini sıkamadığım

Öpemediğim

Ellerine kurban olduğum insanlar

Her biri yer

Her biri gök

İçime bastırıp bastırıp

Sığdıramadığım insanlar

Mektup mevsimidir artık

Anlayın beni…

Ve

Tıka basa özlem dolu olsa da

Mektuba kalbimi koyamam

Oysa sizinle aramızda

Dağlar

Mavi ormanlar

Ve sabahı umutlara açılan geceler var…

Nevzat Tekin

The post Mektup Mevsimi appeared first on İsme Özel Şiir.