Mavi, maviydi gökyüzü Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü İçinde ne garip yazdı…
Garip, güzel, sonra mahzun Işıkla yağmur beraber,
Bir türkü ki gamlı, uzun, Ve sen gülünce açan güller.
Beyaz, beyazdı bulutlar, Gölgeler buğulu, derin;
Ah o hiç dinmeyen rüzgar Ve uykusu çiçeklerin.
Mor aydınlıkta bir çınar Veya kestane dibinde;
Mahmur süzülen bakışlar İkindi saatlerinde….
Birden gülümseyen yüzün Sabahların aynasında
Ve beni çıldırtan hüzün İki bakış arasında.
Kim bilir şimdi nerdesin? Senindir yine akşamlar;
Merdivende ayak sesin Rıhtım taşında gölgen var.

Ahmet Hamdi Tanpınar

The post Mavi Maviydi Gökyüzü appeared first on İsme Özel Şiir.