Bir gün Resulullah Efendimiz,
Hazreti Aişe’ye şöyle dedi:
Aişe! ben istersem, altın dağları arkamdan yürür.
Bir melek bana gelerek:
Rabbi’nin Sana selamı var.
Diyor ki : “Hükümdar-peygamber olarak mı, yoksa kul-peygamber olarak mı yaşamak istersin?
Meleğin yanındaki Cebrail, bana alçak gönüllü olmam işaretini verdi. Ben de kul-peygamber olarak yaşamayı seçtiğimi söyledim. Peygamberimiz o günden sonra bağdaş kurup, sofraya iyice yerleşerek yemek yemedi.
Diz çökerek yerdi ve hep şöyle derdi: Ben, sıradan bir insanın yediği gibi yer ve sıradan bir kulun oturduğu gibi otururum.

The post KUL PEYGAMBER appeared first on İsme Özel Şiir.