Var mıdır nalçaları sevincin
Gün tene değince kanatları uzar mı
Derin bir secde gibi rüzgara aşılanmak
Dostları düşünmenin çarpıntısından mı
Yokum arkadaş düşünmekle varılan tada

Hayata yalnızca kafanı banmak
Gövdende namusluca güdebilmek sevinci
Elbet burkulup kalmaktan iyi.
Kara gözlerimde uğuldayan bu değil ancak
Elde tüfek, elde alet, yürekte kor
Cebelleşmek yalanla, kirle, tahvilatlarla

Damarlarına papatyalar doldurarak
Bir serinlik olup dünyaya sokulmak
Ben bir deli fışkın değil miyim Sahibim
Köroğlu’nun da sahibi değil mi

Ve çocukların ezbere bildiği gömleğimin
Kendirini kendim ekmedim mi
Öyleyse arkadaşım sinem kanayadursun
Ta ki sürgün ya da mahpus kırışıklar yerine

Yüzümüz köylü ve gurbetçi yanıklığa dursun
Sevmekle doğrulanmıyor madem kalbimiz
Girelim yarimizin avlusuna tam tekmil
Ve mürdüm erikleri
Ve dopdolgun elmalarıyla o bahçede
O geniş kalçalı yarimizi dört kere.

İsmet Özel

The post İnce Sızı appeared first on İsme Özel Şiir.