Gurbetten gelmişim, yorgunum hancı !
Şuraya bir yatak ser yavaş yavaş….
Aman karanlığı görmesin gözüm,
Beyaz perdeleri ger yavaş yavaş…
Sıla burcu burcu ille ocağım..
Çoluk çocuk hasretinde kucağım
Sana her şeyimi anlatacağım,
Otur başucuma sor yavaş yavaş…
Güç bela bir bilet aldım gişeden,
Yolculuk başladı
Haydarpaşa ‘dan…
Hancı, ne olur, elindeki şişeden
Bir kaç yudum daha ver yavaş yavaş…
Ben o gece hem ağladım hem içtim,
İki gün diyardan diyara uçtum
Kayseri yolundan
Niğde’yi geçtim,
Uzaktan göründü
Bor yavaş yavaş…
Garibim, her taraf bana yabancı,
Dertliyim çekinme, doldur be hancı!
İlk önce kımıldar hafif bir sancı,
Ayrılık sonradan kor yavaş yavaş…
Bende bir resmi var yarısı yırtık,
On yıldır evimin kapısı örtük…
Garip birde sarhoş oldu mu artık
Bütün sırlarını der yavaş yavaş…
İşte hancı! ben her zaman böyleyim,
Öteyi ne sen sor ne ben söyleyim ?
Kaldır artık, boş kadehi neyleyim ?
Şu benim hesabı gör yavaş yavaş…

Bekir Sıtkı Erdoğan

The post Hancı appeared first on İsme Özel Şiir.