Hz.Aişe şöyle anlattı :
Ben şimdiye kadar,
Resulüllah’ın çok aşırı neşelendiğini küçük dilini görüncüye kadar güldüğünü görmedim. O, yalnız gülümserdi.
Abdullah Ibnu’l-Haris de şunu söyledi :
Resulüllah’tan daha çok gülümseyeni görmedim.
Resulüllah Efendimiz arkadaşlarıyla yemek yiyordu.
Süheybi gören Peygamberimiz:
Buyur sen de ye! diyerek sofraya davet etti. Süheyb, gözünde bir ağrı olduğunu söyleyerek sofraya oturdu. Süheyb iştahla yemeğe başlayınca Resulüllah: Hem gözün ağrıyor, hem de hurma yiyorsun deyince, Süheyb şöyle karşılık verdi: Ağırmayan tarafımla çiğniyorum ya Resulüllah! Süheybin bu cevabı üzerine Efendimiz dişleri gözükünceye kadar güldü.

The post GÜLÜMSEMESİ appeared first on İsme Özel Şiir.