Zamanın ve güneşin beslediği miskin bıldırcınlar,
Erimiş kanatlar ve ayaklar, Rüzgarın uzun takvimi,
Yitmiş kayıt çizgileri En uzun ömürlü ağaçlarda.
Gel bana, Ömrüm kısa,
Gün boyu toprağın sıcak mıknatısıyla
Kurumuş, bedensiz bir gömlek gibi.
Sar göğsümü, sıvan sırtıma,
Sen kaynamış sütün ince kabuğu,
İnandır beni kendine Hem ağzından çıktı bir kere
‘Seviyorum’ sözü
Boşlukta başı dönen küçük bir nar fidanı gibi . . .

Adnan ÖZER

The post Dışarda Taşlar appeared first on İsme Özel Şiir.