Seven
Güzelim çocuk
Karşımda duruyor fotoğrafın
Güneş gibi asmışım ranzama seni
Gözlerimi gözbebeklerinde unutup
O kadar yakın ve o kadar ürkeksin ki
Uçacak elimin sana uzanan rüzgarında
Sarı saçların tokasından kurtulup
Kolumu kanadımı kırıyor fakat
Yüzünün ortalık yerinde buruşan keder
Tam da gülecekken
Sımsıkı kapanıp yapışıyor
Kiraz ağacının bütün kirazı dudakların
Gözlerinin yemyeşil uğultusu
Ve pembe buğusu yanaklarının
Susup kalıyor apansız

Hem ne dersin
Ben sana aşık oldum küçük kız
Hem de içerdeki adama durup dururken
Aşık olan bir dolu şaşkın varken
Hem de bunu yasaklamışken kendime
Duvarla demir arasında
İdamla müebbet arasında
Voltada ranzada
Aykaranlıklarında
Yapayalnız
Çarparken yüreğim
Deli deli

Seni sevmenin sakıncası yok fakat
Seni sevmek yarını sevmek gibi birşey
O güne dek bırak oyalansın bu yürek
Hem nasılsa sevmeyi öğrenmen için
Bir on yıl daha büyümen gerek

Nevzat Çelik

The post Çiçek Gibi-1 appeared first on İsme Özel Şiir.