Vicdanı körelmiş insanlar anlamadı beni.
Kırılmıştım hayata.
Ne yana çevirsem gözlerimi çaresizdim.
Sustum yanılgılarıma.
İnancımda kalmamıştı Aşka.
Gidenlerim olurdu ansızın.
Yaş dökerdim ardınsıra.
Ama hiç biri gelmedi.
Boynu bükük bir çocuktum.
Geceler hep sırdaşım oldu.

Katran karası ayrılıklar içtim hep.
Sessizdi çığlıklarım.
Sigara gibi içime çekerdim yoklugu.
Çok yaşamadım ben,
Büyüyünce ellerim göçtüm herşeyden

BaYaR öZeR

The post Vicdanı körelmiş appeared first on İsme Özel Şiir.