Bir gün Peygamber Efendimiz’e
oğlu İbrahim’in hastalandı haberi geldi.
Resulüllah(s.a.v) Abdurrahman ile birlikte aceleyle onun yanına vardı. İbrahim son anlarını yaşıyordu. Efendimiz onu şefkatle kucağına alıp bağrına bastı. O sırada Peygamberimizin mübarek yanaklarından gözyaşları süzülmeye başladı.
Abdurrahman:
Sen de mi ağlıyorsun Ey Allah’ın elçisi? Ağlamayı yasaklanmamış mıydın? diye sordu.
Resulüllah (s.a.v) şöyle buyurdu :
Ben kendisinde bulunmayan özellikleri sayıp dökerek ölü üzerine bağıra bağıra ağlamayı yasakladım. Benim bu ağlayışım ise merhametten ibarettir. Acımayana, acınmaz…

The post AĞLAMASI appeared first on İsme Özel Şiir.