BELKİ

Bir multeciyim “YÜREĞİNE” sığınan Belki faili machul
ayrılıklardan kaçan firari Gözlerine tutsak olduğumdan beri Kimliksizim
Belki yorgun Belki can evimden vurulmuş bir yaralı Uzak yalnızlıklardan geldim
“YÜREĞİNE” sığındım Halsizim Hadi tut
“YÜREĞİMDEN” Ve de ki Tüm ayrılıklara inat
“SENİ SEVİYORUM“

YunuS DeRTLi

The post BeLki appeared first on İsme Özel Şiir.

Yarım kalan cümlelerdi sana söylenmeyen.
Söylenince utanan, utanınca şiirleşen. Bir ben biliyordum
gözlerinde mavileşen yüreğini. Birde sen bakabiliyordun
mavi. Gözlerin mavi değildi, ama yüreğin. Sevmek için
çoktan mavileşmişti. O yüzden, Seni yazacak şair azdı. Ve adın.
Şiir olmalı ve doyasıya seni yazmalıydım içime. Senin gülüşünü
gördüğüm an. Sayfa sayfa şiirleşiyorum. Tıpkı denizin mavisi
gibi. Ve Sana olan Aşk gibi. Sana olan özlem gibi. Kavusmak mı.
İşte o senden bana çok uzak. Aramızda şehirler değilde. Ölüm
varmış gibi yabancılaştık. Sen beni tanımamazlıktan
geliyorsun. Ve ben seni her an yanımdaymış gibi hissediyorum.
Tıpkı denizin sahile vurduğu dalga gibi. Her an her dakika.
Sen varsın bende. Unutma bu bendeki sana olan
“AŞK“. Asla “BİTMEYECEK”…

YunuS Dertli

The post Yarım kalan cümlelerdi appeared first on İsme Özel Şiir.

Düşelim mi bu gece aynı rüyaya
İster misin kokuna sarılayım biraz
Yüregim üşüyor sensiz
Sarılıp ısıtabilirmisin beni
Ben senin koynunda yanmaya hazırım
Sen beni yakmaya hazırmısın sevgili
Gece gündüze düşene kadar
Kokunla nefes alabilirmiyim
Koynunda kalabilirmiyim sevgili
Bir ömür şiirim olurmusun sevdiğim

YunuS DeRTLi

The post Düşelim mi appeared first on İsme Özel Şiir.

Yalnızlığın Son demindeyim
Sorma bana ne haldeyim
Biraz kırık biraz dökük
Biraz hüzünlü biraz ağlamaklı
Geçiyor işte zaman
Geçip gidiyor acılar
Alışıyor insan vedalara, vefasızlıklara

BayaR ÖzeR

The post Yalnızlığın appeared first on İsme Özel Şiir.

Bilmem Katılır Mısınız ?

İnsanoğlu içindir acılar, sevinçler, anlar ve anılar
Hayatta insanoğlu her zaman pişmanlık yaşar
Bu pişmanlıklar biri ve ya birileri tarafından gelen yanlışlar doğrultusunda olur.
Ya da insan kendi yanlışları neticesinde pişmanlıklar duyar
Kendini yargıladığı zaman ortaya çıkan bazı aksaklıkları görür
Bunlar ya birine çok güvenmekten kaynaklanır ya da güven beklemekten. Zaten insanların kaderi değil midir beklemek?

Ne kadar iyi olursanız olun illa bir yerde kötü ile karşılaşırsınız bunu bilmek ya da hissetmek oldukça zordur çünkü işin iyi tarafından bakmak olumlu düşünerek kendimizi kandırmak yine bizim seçimimizdir.
Birisin bize zarar verdiğini bile bile yine o kişiyi tercih ederiz
Aslında hep iyi olması için mücadele veririz ki boşunadır bu uğraş.

Birilerinden gördüğümüz zararın yasını tutarken yani yalnızken düşünürüz. Koca bir çıkmazın içinden sıyrılmanın yollarını ararız çareler tükenmiş olsa da biri gelir her şeye ve herkese inat boş ver gülümse der ve biz yapmacık da olsa tebessüm ederiz ama içimizdeki yara durmadan kanıyordur
Kendimizi sorgularız bende mi kötü olmalıyım diye kötü olmayı beceremeyiz
Yine dönüp dolaşıp kendimize geliriz

Evet.
Aslında insanoğlunun hatası da güzel bir hareketi de kendine aittir ve onu bağlar
Hayatta illa kötü olmak gerekmez ve illa iyi olmakta şart değildir
Önemli olan akşam başını yastığa koyduğunda vicdanınla baş başa mışıl mışıl bir uyku çekebiliyorsan.
Kendin için ve insanlık için sorunsuz bir gün geçirmişsin demektir
İşte o zaman her şeye ve herkese inat gülümseyebilirsin
Bunun için de hayat tecrüben, bakış açın ve kendin çok dengeli olmak zorunda

Sana zararı olabilecek herhangi birini ve ya birinin davranışını önceden kestirip onun önlemini alabilmelisin
İşte sen her ne kadar önlemini almış olsan da kurmuş olduğun dengeni bozacak bir şeyler yine olacaktır burada da üzerine düşen bu dengesizliğin sana vermiş olduğu tecrübe ile ikinci bir hatayı yapmamayı öğrenmelisin
ikinci, üçüncü derken bu hatalar çoğalıyorsa başlı başına sende bir dengesizlik var demektir
O halde hayattan ders almayı bilmiyorsun yada hayatın verdiği dersleri çalışmıyorsun
O halde yanlışlar seni mıknatıs gibi çekiyor ve sen buna engel olamıyorsun

Unutmayın insanoğlu her zaman hataya mahsustur ama mahsus hata yapmak ise kendine zulümdür. Bile bile yapılan yanlışların neticesinde ise pişmanlık duymak haksızlıktır:)
Haksız olmamak ve pişmanlık duymamak için haksızlığa uğradığınızda duyduğunuz pişmanlığı düşünüp artık bir daha bu yanlısı yapmamayı öğrenmelisiniz
Ne kendinize ne bir başkasına haksızlık yapmadan yaşayabiliyorsanız ve canınız yandığında pişmanlık duyup ders çıkarabiliyorsanız artık sizin için her şey yeniden başlıyor demektir tabi bu yenilik geçmişten alınmış ve ezberlenmiş derslerin getireceği yenilik olmalıdır
Göreceksiniz ki hayat işte o zaman her şeye rağmen gülmeye , tebessüm etmeye değer

BaYaR ÖzeR

The post Bilmem Katılır Mısınız ? appeared first on İsme Özel Şiir.

Ben bile tanıyamıyorum kendimi
Unuttum güzel olan herşeyi
Unuttum gülmeyi
Zaman gelip geçiyor benden habersiz
Kimseler benden habersiz
Nerde o eski umutlar!
Çocuksu düşler
İnsanlar
Gönül yalnızlığa ağlar
Ömür kısalır
Bende ben tükenir

BayaR ÖzeR

The post Kendimi Kaybettim appeared first on İsme Özel Şiir.