En sevdiğin elbiseni giydim
Bu gece kokunu sürdüm
Solgun yüzünü okşadım
Sessizce saçlarından öptüm
Yazdığın mektupları okudum
Kana kana su içer gibi Plaklarını çaldım ah!
En çok o şarkıda özledim seni.
Issızlık kapıyı çaldı, açmaya korktum gece yarısı
Şehir uykuya daldı, baktım dışarıya katran karası
Rüzgar telaşla kokunu getirdi bana aldım koynuma
Buseni hafızamdan koparıp iliştirdim dudaklarıma
Üşüdüm karanlıkta Tenine dokundum hissetsin diye
Aç gözlerini Erguvanlarına su verdim
İçerken benimle konuştular
Yastığını okşadım, kokladım Anılar uçuştular
Soluğun saçlarımı yaladı sanki yine bir meltem gibi
Teninin kokusu karıştı kokuma Yakıştılar
Boğuldum karanlıkta Yanı başımdasın
benden çok uzaklarda
Ellerimi tut dokun bana
Aç gözlerini. Attım kendimi caddelere
Yeşil ceketin sardı beni
Yürüdüm üstüne karanlığın korkusuz
Tuttum ellerini.

Can Dündar

The post Aç Gözlerini appeared first on İsme Özel Şiir.