Beni Unut

Beni Unut

Açık pencereden sesleniyor,
Ağacın yapraklarına söyletiyor:
“Beni unut!” Oturduğu evin balkonundan,
Bulutlara haber salmış olacak,
Ne dedikleri işitilmiyor ama, anlıyorum:
“Beni unut!” Damların üstünden geliyor bu ses,
Tramvaylar, otobüsler getiriyor,
Denizden motorlar getiriyor.
Bazen dalıyorum, insan hali,
Bir karanlık içinde gözleri Islak, siyah konuşuyor:
“Beni unut!” O gece yan yana yürüyorduk,
Hiçbir şey konuşmuyorduk,
Fakat sesi, durmadan kulağımda çınlıyordu:
“Beni unut!” Bu trene de ne oluyor bilmem
Yolunda doğru dürüst yürüse olmaz,
Yenikapı’dan her geçişinde
Avazı çıktığı kadar bağırıyor:
“Beni unut!..” “Beni unut!..”
Anladım, herkes ondan yana
Rıhtımdaki vapur, kilise çanları,
Radyoda şarkı, sokak satıcıları,
Caddeler, bulvarlar onu tutuyor.
Olmayacak bir zamanda sesleniyor:
“Beni unut!..”

Arif DAMAR

taner

Taner Temel HAKINDA BEN KENDİ HALİMDE BİRİYİM YAZDIĞIM SÖZLER VE ŞİİRLER SİZLERİ HAYATA DAHA ÇOK BAĞLAYA BİLMEK VE HAYATI SEVEDİRE BİLMEK İÇİN ÇABALIYORUM.. BUNU BAŞARA BİLİYORSAM NE MUTLU BANA Kİ İNSANLARI HAYATA BAĞLIYORUM.. SAYGILARIMLA

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir